Rządy Partii Baas W lipcu 1968 Partia Baas, wspierana przez wojsko, obaliła prezydenta Arifa i przejęła władzę w Iraku. Głową państwa mianowano wtedy Ahmeda Hassana al-Bakra, który wcześniej pełnił rolę premiera.
Partia Baas zdawała sobie sprawę z dużej siły jaką stanowiły oddziały Kurdów i nie chcąc prowadzić z nimi walk, rozpoczęła z Barzanim prowadzić negocjacje. W efekcie, rząd iracki uznał Kurdów jako mniejszość narodową, natomiast kurdyjski ustanowiono drugim językiem w kraju. Kurdowie otrzymali również autonomię na północy Iraku, wyłączając jednak takie miasta jak Kirkuk czy Chanakin.
Nowa władza chciała utrzymać stan rzeczy ustalony z Barzanim, dlatego mianowała dodatkowo pięciu Kurdów na stanowiska niższych ministrów, a także włączyła KDP do koalicji rządzącej. Jednak Barzani z niechęcią podchodził do nowego sojuszu, zarzucając Partii Baas arabizację Kurdów na terenach nienależących do autonomii. Napięcie wzmogła jeszcze próba zamachu na Barzaniego we wrześniu 1971 roku. Kiedy przyjmował w swoim biurze religijnych przedstawicieli, ci przekazali mu teczkę, w której rzekomo znajdowały się pieniądze od władz w Bagdadzie. W rzeczywistości teczka wypełniona była materiałami wybuchowymi. Wybuch nie zabił Barzaniego, ale niektórzy z uczestników spotkania ponieśli śmierć.