był szefem sztabu 15 dywizji piechoty w stopniu pułkownika.
W latach 1904–1905 uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej. Za odwagę na polu bitwy został odznaczony Orderem Św. Włodzimierza 4 klasy i Orderem Św. Stanisława 2 klasy. 11 czerwca 1905 r. objął dowództwo 57 modlińskiego pułku piechoty. 23 czerwca 1910 r. został sztabsoficerem do specjalnych poruczeń przy dowódcy sztabu generalnego armii rosyjskiej. Od 17 października tego roku był okręgowym generał-kwatermistrzem w sztabie irkuckiego okręgu wojskowego w stopniu generała majora. 14 czerwca 1912 r. został szefem sztabu VII korpusu armijnego, zaś 23 maja 1914 r. – XI korpusu armijnego. Od 26 lutego 1915 r. dowodził 33 dywizją piechoty. 26 kwietnia tego roku awansował do stopnia generała lejtnanta. 27 lutego 1917 r. objął dowództwo XXXVII korpusu armijnego.