Nawiązał kontakt z Centralnym Komitetem Wszechrosyjskiego Zjazdu Delegatów Muzułmańskich Wojskowych Organizacji „Aszkery Szura” w Kazaniu. 20 września tego roku został przeniesiony do rezerwy przy sztabie dźwińskiego okręgu wojskowego, ale już 7 października powrócił na poprzednie stanowisko. Tego samego miesiąca został wyznaczony na dowódcę nowo formowanego samodzielnego I muzułmańskiego korpusu armijnego na froncie rumuńskim z siedzibą w Tyraspolu. Po rozbrojeniu korpusu przez Niemców w marcu 1918 r., wyjechał wraz z częścią oficerów na Krym, gdzie podjął działalność w kierunku budowy niezależnego państwa Tatarów krymskich.
25 czerwca tego roku stanął na czele rządu Krymskiej Republiki Ludowej. Z powodu rozbieżności stanowisk 19 czerwca sformował nowy gabinet. Wskutek protestów przywódców tatarskich partii politycznych w następnym tygodniu zrekonstruował go. Oprócz premierostwa piastował w nim stanowiska ministra spraw wojskowych i marynarki oraz ministra spraw wewnętrznych. W deklaracji rząd ogłosił, że będzie bronić niepodległości państwa krymskotatarskiego do czasu wyjaśnienia sytuacji międzynarodowej. Generał S.A. Sulkiewicz starał się prowadzić politykę równowagi pomiędzy różnymi narodowościami zamieszkującymi Krym, aby nie dopuścić do konfliktów etnicznych.