Za najpilniejsze zadanie uznał zwołanie krymskiego sejmu, w tym celu był w stałym kontakcie z tatarską konstytuantą (Kurułtajem). Do czasu zwołania sejmu gen. S.A. Sulkiewicz jako szef rządu wydał szereg ważnych aktów prawnych, jak ustawa o obywatelstwie krymskim, o zakazie nabywania gruntów przez cudzoziemców (będących własnością obywateli krymskich), o wakfach (muzułmańskich fundacjach religijnych), o organizacji senatu i sądu apelacyjnego, o reemigracji Tatarów z Turcji i Rumunii, o organizacji poszczególnych ministerstw. Za czasów jego rządów powstał uniwersytet w Symferopolu.
Generał S.A. Sulkiewicz dążył do stopniowej „tataryzacji” państwa, jednakże bez powodowania ostrych napięć narodowościowych. Stąd m.in. popieranie polskich Tatarów obsadzających kluczowe stanowiska w administracji rządowej i samorządowej. W polityce zagranicznej celem nadrzędnym była obrona suwerenności i niezawisłości Krymskiej Republiki Ludowej, zarówno przed Ukrainą dążącą do inkorporacji Krymu, jak też przed dążeniami białych chcących ponownego wcielenia półwyspu do Rosji. Kolejnym zadaniem była obrona przed bolszewikami. Udawało się to, dopóki Krym osłaniała okupacyjna armia niemiecka. Brak własnej siły zbrojnej zadecydował jednak o niepowodzeniu tej polityki. Pod koniec października 1918 r. gen. S.A.