Szumski).
Zainteresowania naukowe Juliana Bartysia obejmowały historię gospodarstwa wiejskiego i leśnictwa oraz dzieje wsi polskiej od końca XVIII wieku do wybuchu I wojny światowej w aspekcie społeczno-gospodarczym. Zajmował się też problematyką źródłoznawczą, szczególnie w zakresie ikonografii. Kilka prac poświęcił wybitnym postaciom ziemi suwalskiej — Karolowi Brzostowskiemu i Ludwikowi Pacowi, prowadząc tamże dokładne badania archiwalne, których efektem było m.in. odnalezienie oryginału ostatniego testamentu Brzostowskiego z 29 listopada 1853. Bartyś opublikował m.in. książki Kółka rolnicze w Królestwie Polskim (Warszawa 1974), Czerwony hrabia Karol Brzostowski (Warszawa 1978), Rzeczpospolita Pawłowska na tle reform włościańskich w Polsce w XVIII wieku (Warszawa 1982, wydana pośmiertnie), Wizjoner czy fantasta. O życiu i działalności Wojciecha Gutkowskiego (1775-1826) (Lublin 1983, wydana pośmiertnie). Z artykułów można wymienić Geneza testamentu Karola Brzostowskiego ("Rocznik Białostocki", tom 8) oraz Działalność gospodarcza i społeczna generała Ludwika Paca w dobrach Dowspuda na Suwalszczyźnie w latach 1815-1830 ("Rocznik Białostocki", tom 9). Był też Bartyś jednym z redaktorów dzieła zbiorowego Historia kultury materialnej Polski w zarysie.