Pedro de Covilhao (ur. ok. 1450 w Covilhã, zm. po 1520 w Etiopii) – portugalski podróżnik, rycerz i wysłannik króla.
Władał biegle językiem arabskim, znał kulturę i obyczaje muzułmańskich ludów basenu śródziemnomorskiego. W 1487 król portugalski Jan II Doskonały wysłał Covilhao oraz dworzanina Afonso de Paiva na wschód drogą lądową jako emisariuszy do legendarnego królestwa Księdza Jana. Wyposażony w instrukcje królewskie i w mapy, a także szczodrze zaopatrzony w środki finansowe Covilhao, wraz ze swym towarzyszem, przebrani za lewantyńskich kupców wyruszyli z Lizbony i dotarli do Aleksandrii. Stamtąd udali się karawaną przez Suez na półwysep Synaj nad Morzem Czerwonym, a następnie arabskimi statkami dopłynęli do Adenu. W Adenie umówili się, że Paiva skieruje się w stronę królestwa Księdza Jana, zaś Covilhao dopłynie do Indii. Spotkanie wyznaczyli sobie w Kairze. Zdołał on jako pierwszy Portugalczyk dotrzeć arabskim statkiem do Indii na 8 lat przed wyprawą Vasco da Gamy. Zwiedził nie tylko Kalikat, ale wiele innych portów wybrzeża Malabarskiego, gdzie Hindusi i muzułmanie uprawiali zyskowny handel z wieloma krajami Azji i Afryki. W drodze powrotnej do Egiptu odwiedził jeszcze Sofalę, na wschodnim wybrzeżu Afryki na południe od Mozambiku, gdzie istniała duża kupiecka kolonia arabska.