Wybuch rewolucji październikowej i zmiany, które potem nastąpiły, spowodowały przerwanie pracy na terenach Carstwa. W 1922 roku siostry przeniosły się do Polski i tutaj zorganizowały życie zakonne od nowa. Pierwszą nową placówką było Chełmno na Pomorzu, siostry prowadziły tam internat Kresowy dla 200 dziewcząt repatriowanych z Rosji. Tam po raz pierwszy ubrały się w strój zakonny. Otworzyły także nowicjat.
Za czasów Założycielki zorganizowane zostały domy w Chełmnie, Łomży, Piątnicy, Ratowie, Żytomierzu, Szpanowie, Brześciu nad Bugiem, Prużanie, Raczkanach, Derewnie, Niedźwiedzicy, Krzywoszynie, Łahiszynie, Pińsku, Szereszewie, Baranowiczach i w Rudce, a także Wilnie, Słonimie, Albertynie, Oszmianie, Holszanach, Konstantynowie, Rosi i w Białymstoku, nadto w Warszawie oraz za granicą w Tallinnie - Estonia i w Rzymie - Włochy.
Siostry głównie prowadziły tam szkoły zawodowe, gimnazja, internaty, pensjonaty, kursy krawieckie, przedszkola, żłobki, sierocińce, ambulanse, stołówki dla bezrobotnych, domy noclegowe dla bezdomnych kobiet, domy emerytek oraz nauczały religii.