Skład sztabu był następujący: 1 pułkownik 1 major 2 szefów szwadronu 2 adiutantów majorów 1 kwatermistrz 1 starszy lekarz 1 lekarz 2 młodszych lekarzy 2 adiutantów podoficerów 1 sztabs-trębacz 1 weterynarz 4 rzemieślników
Razem dawało to w sztabie 19 ludzi i 24 konie.
Skład każdej z kompanii Skład kompanii był następujący: 1 kapitan 1 porucznik 2 podporuczników 1 starszy wachmistrz 4 wachmistrzów 8 brygadierów 108 lansjerów 1 kowal 2 trębaczy
W kompanii było więc 128 ludzi i 129 koni. Łączny etat pułku miał liczyć zgodnie z tym 43 oficerów i 1000 podoficerów i żołnierzy. Te ramy etatowe zostały przyjęte zgodnie z dekretem Napoleona z 24 czerwca 1808.
Każda kompania dzieliła się na 4 plutony. Każdy szwadron posiadał po jednym plutonie flankierskim, używanym przeważnie do zwiadów, ubezpieczeń i tyralierskiej walki ogniowej z konia. Służba w plutonach flankierskich była szczególnie niebezpieczna a ich żołnierze bardziej niż inni byli narażeni na śmierć czy niewolę.