Po zajęciu Warszawy przez niemieckiego okupanta została zwolniona z pracy w Bibliotece Narodowej, przekształconej niebawem w II Oddział Staatsbibliothek Warschau. Jeszcze do lutego 1940 pracowała w charakterze wolontariuszki, następnie aktywnie uczestniczyła w akcjach ratowania dorobku przedwojennego. Wykonywała kopie zeszytów rejestracyjnych, szczególnie z bibliotek Pomorza i Wielkopolski, oraz w formie wykazu numerów bibliograficznych przygotowała czystopis centralnego katalogu inkunabułów w Polsce. Wraz z początkiem marca 1944 powróciła do oficjalnej pracy w bibliotece, kierowanej — z nominacji władz okupacyjnych, ale za zgodą polskiego podziemia — przez Józefa Grycza. W sierpniu 1944, kiedy drugiego dnia powstania warszawskiego dotychczasowe mieszkanie Gryczów zostało zajęte przez Niemców, Alodia Kawecka-Gryczowa dołączyła do męża i zamieszkała w gmachu biblioteki na ulicy Rakowieckiej, gdzie do 25 października uczestniczyła w ochronie zbiorów, także Biblioteki Wilanowskiej i Biblioteki Ordynacji Krasińskich.