W 1709 działał na wodach atlantyckich w pobliżu Brazylii; w uznaniu dotychczasowych zasług w tym samym roku nadano mu szlachectwo. W 1710 powziął śmiały plan wyprawy na portugalskie Rio de Janeiro uważane za niemożliwe do zdobycia. Z braku środków królewskich dla sfinansowania tej wyprawy, stworzono akcyjną spółkę prywatnych inwestorów. Umowa podpisana z udziałem króla w marcu 1711 określała podział zysków z operacji wojennej mającej charakter korsarski. Ostatecznie Duguay-Trouin dowodził siedemnastoma okrętami z 735 działami i 5700 ludźmi. 12 września 1711 jego flota wpłynęła do zatoki Guanabara i pokonała zakotwiczone tam okręty portugalskie, a następnie wysadzono na ląd oddziały desantowe. Po wielodniowych walkach zniszczono i splądrowano miasto, uwolniono przetrzymywanych jeńców francuskich i zażądano wysokiego okupu za pozostawienie niezniszczonych fortyfikacji.
W 1728 Duguay-Trouin otrzymał nominację na królewskiego admirała (lieutenant-général des armées navales du roi); pod koniec życia pełnił obowiązki komendanta portu wojennego w Breście (1731), a potem w Tulonie (1736).
W trakcie swych pirackich działań zdobył 60 okrętów i 300 statków.
Bibliografia
Kategoria:Francuscy admirałowie Kategoria:Francuscy korsarze Kategoria:Urodzeni w 1673 Kategoria:Zmarli w 1736 Kategoria:Ludzie urodzeni w Saint-Malo