Władysław Bukowiecki (ur. 9 maja 1910 w Ślęcinie k. Jędrzejowa, zm. 1 lutego 1976 w Sopocie) − teoretyk muzyki, dyrygent, pedagog, rektor Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Sopocie (później przeniesiona do Gdańska). thumb|240px|Grób Władysława Bukowieckiego na cmentarzu komunalnym w Sopocie Życiorys Syn Jana. W dzieciństwie uczył się gry na skrzypcach, kontynuował edukację muzyczną jako samouk. W 1939 ukończył Wydział Nauczycielski i Wydział Teorii Specjalnej Państwowego Konserwatorium Muzycznego w Warszawie oraz Studium Pedagogicznego na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie uzyskał dyplom z uprawnieniami nauczycielskimi.
W latach okupacji niemieckiej pracował jako nauczyciel w zorganizowanym tajnym nauczaniu, był oficerem Armii Krajowej (pseudonim „Ryś”), brał udział w powstaniu warszawskim, następnie został wywieziony do obozu pracy przymusowej w Hagen w Niemczech, gdzie pracował przy kopaniu schronów.