Po wyzwoleniu, już od 1945 roku rozpoczął pracę w Ministerstwie Oświaty, a od 1948 w Ministerstwie Kultury i Sztuki na stanowisku ministerialnego wizytatora szkół. Ukończył kolejne studia w PWSM w Warszawie na Wydziale Teorii, Kompozycji i Dyrygentury. Od 1947 roku pracował jako wykładowca przedmiotów teoretycznych w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, a od 1950 roku był dziekanem Wydziału Pedagogicznego tejże uczelni. 1 września 1954 roku został powołany na stanowisko rektora Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Sopocie (obecnie Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku) i pełnił je do listopada 1956 roku. W kolejnych latach był dyrektorem i uczył przedmiotów teoretycznych w Państwowym Liceum Muzycznym w Sopocie (1956–1966), a później dyrektorem Państwowej Szkoły Muzycznej w Gdyni (1964–1968). Współpracował z regionalnymi ośrodkami kultury muzycznej i amatorskim ruchem muzycznym jako animator i twórca opracowań repertuaru dla chórów i orkiestr. Jednocześnie w latach sześćdziesiątych prowadził jako dyrygent Chór Nauczycielski im. Stanisława Kazuro przy Oddziale Miejskim ZNP w Gdańsku.
Pochowany na cmentarzu komunalnym w Sopocie (kwatera G2-4-3) śp.