W górach spędzał większość swego wolnego czasu: malował znaki, poprawiał ścieżki turystyczne, usuwając z nich kamienie i wykroty, budował pierwsze sztuczne ułatwienia (mostki, drewniane drabinki i poręcze), ustawiał drogowskazy. Był autorem pierwszego szerszego turystycznego opisu tych gór, zamieszczonego w „Jahrbuch des Karpathenvereines” nr 49–51 (Kieżmark 1924–25). W wielu wycieczkach towarzyszyli mu brat Ľudovit oraz ich żony, w innych – spiskoniemiecki działacz turystyczny Martin Róth i węgierski botanik Nándor Filarszky. Jako nauczyciel prowadził w te góry swoich uczniów, z których wielu stało się później aktywnymi działaczami turystycznymi. Gromadził literaturę turystyczną, mapy i fotografie. Z racji swej szerokiej działalności popularyzującej naukę i szeroko rozumiane krajoznawstwo obdarzony został przydomkiem „Propagator”Ján Gašpar: Dziewiąty na świecie klub górski, w: „Tatry” nr 4 (46), jesień 2013, s. 73-85.