Jednakże już w lipcu 2005 wycofał się ze swoich poglądów i awansował w partii.
W wyborach do Zgromadzenia Konstytucyjnego w kwietniu 2008, uzyskał mandat w okręgu Gorkha-2 przytłaczającą ilością głosów. Zdobył ponad 46 tysięcy głosów, prawie o 40 tys. więcej niż jego rywal z Kongresu Nepalskiego.
22 sierpnia 2008 objął stanowisko ministra finansów w rządzie premiera Prachandy. Zajmował je do czasu upadku rządu 23 maja 2009. Zachował dominującą pozycję w strukturach partii, jako jej wiceprzewodniczący.
Premier Nepalu thumb|230px|Premier Bhattarai po zaprzysiężeniu, 29 sierpnia 2011 28 sierpnia 2011 został wybrany przez Zgromadzenie Konstytucyjne na urząd premiera Nepalu. Jego wybór nastąpił po rezygnacji premiera Jhali Nath Khanala, który nie był w stanie przełamać impasu politycznego w kraju. Jego kandydatura uzyskała poparcie 340 deputowanych w 601-osobowym zgromadzeniu. Pokonał w ten sposób Ram Chandrę Poudela z Kongresu Nepalskiego, który uzyskał 235 głosów poparcia. Kandydaturę Bhattaraia, oprócz deputowanych z jego własnej partii, poparli również członkowie mniejszych partii regionalnych z południa kraju. Największe partie, Kongres Nepalski oraz Komunistyczna Partia Nepalu (Zjednoczenie Marksistowsko-Leninowskie), przeszły natomiast do opozycji.