Duży wpływ na jego postawę odegrały odważne kazania ks. Józefa Dziekana w kościele Rozesłania Apostołów w Chełmie. W 1954 r., w związku z usunięciem ze szkół nauczania religii i prześladowaniem patriotycznych kapłanów, ks. Berezecki został zwolniony z obowiązków katechety i przeniesiony na emeryturę. Po usunięciu, mimo wielkiego sprzeciwu wiernych, przez władze komunistyczne, dziekana parafii, przyjął nominację na wakujące stanowisko administratora kościoła pw. Rozesłania świętych Apostołów w Chełmie, broniąc mimo nacisku funkcjonariuszy UB, obrazu na bramie obok świątyni i udzielając pomocy więźniom politycznym. Po obsadzeniu parafii przez stałego proboszcza, pozostał w niej nadal jako wikariusz. Od 1957 r., po wprowadzeniu nauki religii w szkołach, pracował jako prefekt. Swoje dochody przeznaczał na Seminarium Duchowne w Lublinie i KUL oraz na odbudowę katedry lubelskiej. W 1961 r. zaproponowano ks. Berezeckiemu objęcie probostwa parafii Kijany (gm. Spiczyn, pow. łęczyński). Ze względu na zły stan zdrowia i konieczność opieki nad domem rodzinnym otrzymanym po zmarłych rodzicach, nie przyjął tej propozycji.
W nocy z 27 na 28 lutego 1963 r. zmarł w opinii świętości, samotnie, prawdopodobnie na zawał serca. Pochowano go na cmentarzu w Chełmie przy ul. Lwowskiej.