Od 1914 do 1917 służył w szwadronie (następnie dywizjonie i pułku) W. Beliny-Prażmowskiego i jako najmłodszy uczestnik tzw. „siódemki” przekraczał z, nim 2 sierpnia 1914 granicę rosyjską. W 1915 mianowany podporucznikiem i adiutantem Beliny w dywizjonie ułanów. Od 6 lutego do 1 kwietnia 1917 wykładał przedmiot „terenoznawstwo” na kawaleryjskim kursie podoficerskim przy 1 pułku ułanów w Ostrołęce. Latem tego roku, po kryzysie przysięgowym, został internowany do marca 1918 w Beniaminowie, następnie działał w POW. W czasie służby w Legionach awansował kolejno do stopnia: kaprala patrolowego (1 września 1914), wachmistrza (15 listopada 1914), chorążego (5 marca 1915), podporucznika (2 lipca 1915) i porucznika (1 listopada 1916). Wiosną 1916 r. podczas walk pozycyjnych na Wołyniu, w Trojanówce, został sportretowany przez Zygmunta Rozwadowskiego (trzy sporządzone wówczas wizerunki Jabłońskiego znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie)Ibidem, s. 232..