Suwała, Emil Zola, Wiedza Powszechna, Warszawa 1968, s. 330..
Wykorzystanie autentycznych epizodów przyspieszyło prace nad tworzeniem zasadniczej akcji powieści, która została naszkicowana jako ostatniaH.Mitterand, Etude sur La bête humaine [w:] E. Zola, Les Rougon-Macquart. Histoire naturelle et sociale d'une famille sous le second Empire, vol.IV, Paris, Gallimard 1996, s.1722, ISBN 9782070105892.. Zola w toku pracy nad powieścią gromadził również informacje o katastrofach kolejowych. Szczególnie wstrząsnęła nim i zainspirowała katastrofa pod Monte Carlo w roku 1886.
Treść 240px|right|thumb|Przebieg linii kolejowej Paryż-Hawr, na której rozgrywa się akcja powieści 240px|right|thumb|Dworzec św. Łazarza w Paryżu, którego opis rozpoczyna Bestię ludzką Akcja utworu rozpoczyna się w 1869 roku Zawiadowca stacji w Hawrze, Roubaud, postanawia zabić dawnego opiekuna swojej żony Seweryny - Grandmorina, członka zarządu Towarzystwa Kolei Zachodnich i prezesa sądu, człowieka zamożnego i wpływowego. Dowiedział się bowiem, że Seweryna, mając szesnaście lat, była przez swojego opiekuna napastowana seksualnie i odczuwa z tego powodu patologiczną zazdrość. Roubaud zmusza przy tym żonę do współudziału w zbrodni. Jedynym świadkiem ich czynu jest maszynista Jakub Lantier, który jednak nie obciąża ich przed śledczymi. Para unika odpowiedzialności.