początkowo „powieść o mordercy” miała zresztą dotyczyć właśnie środowiska sądowniczegoH.Mitterand, Etude sur La bête humaine [w:] E. Zola, Les Rougon-Macquart. Histoire naturelle et sociale d'une famille sous le second Empire, vol.IV, Paris, Gallimard 1996, s.1711-1713, ISBN 9782070105892..
Henri Vincenot wskazywał, że bliskie sąsiedztwo domu Zoli w Medanie i nowo otwartej linii kolejowej z Paryża do Hawru zainteresowało pisarza kwestią rozwoju kolejnictwa. Zola zaczął wręcz wyrażać obsesję na punkcie pociągów jako nowego elementu rzeczywistości społecznej i zarazem symbolu i nośnika postępuH. Vincenot, Quelques réflexions sur Zola et sur <<La bête humaine>> pouvant lui servir de préface [w:] E.Zola, La bête humaine, Fasquelle, Paris 1984, s.5-6.. Przez krótki czas był wręcz skłonny wierzyć, że szybkie przemieszczanie się, jakie umożliwiają koleje, zapobiegnie wojnom i klęskom humanitarnym. Pisarz spędzał wiele czasu obserwując przejazdy pociągów, w tym ekspresu do Hawru, który odegra decydującą rolę w powstałej ostatecznie powieści. Wielokrotnie odwiedzał paryskie dworce i maszynownię w Batignolles, rysował i opisywał strukturę linii kolejowej i mostu kolejowego, zastanawiał się również nad specyfiką życia pracowników koleiH.