Gumplowicz twierdzi, że żadne państwo nie może powstać bez użycia siły. Władzę zdobywa plemię liczniejsze i lepiej zorganizowane, podporządkowuje sobie słabszą grupę, najczęściej czyniąc jej członków niewolnikami.
Państwo rozwija się m.in. po to, by poprawić byt ludności.
Według Ludwika Gumplowicza państwo posiada siedem cech głównych:
jest najdoskonalszą formą organizacji społeczeństwa, zwycięska mniejszość panuje nad większością poddanych, między poddanymi a panującymi zachodzi różnica ras, występuje prawo państwowe, państwo powstaje tylko w drodze walki i podboju, państwo musi mieć swoje terytorium, stosunki pomiędzy poszczególnymi państwami związane są zawsze ze stanem wojny.
Wraz z pojawieniem się państwa rozwijać zaczęły się poszczególne jego elementy, takie jak naród, stany czy klasy. Najważniejszą klasą była klasa panów (zwycięzców), najmniej ważna była klasa zwyciężonych. Z czasem zaczęła wytwarzać się również klasa średnia, która składała się m.in. z kupców. Teoria ta budzi wiele kontrowersji.