Zdaniem Dąbrowskiej, „Urzędowy Wykaz Druków”, by stać się podstawą do przyszłej bibliografii narodowej, miał obowiązek rejestracji całości polskiej produkcji wydawniczej – druków zwartych, czasopism, druków mniejszości narodowych, poloników zagranicznych – bez względu na objętość, jak również bez względu na wartość naukową. W kwestii tej polemizowała ze znanym bibliografem Władysławem Tadeuszem Wisłockim, który redagował wcześniej we Lwowie „Przewodnik Bibliograficzny” i uważał, że właśnie „Przewodnik” spełnia zadania bibliografii narodowej. Dąbrowska i Wisłocki toczyli polemikę w sekcji bibliograficznej II Zjazdu Bibliotekarzy Polskich w Poznaniu (maj–czerwiec 1929), czego pozostałością jest m.in. artykuł Jadwigi Dąbrowskiej Rejestracja bieżącej produkcji wydawniczej („Przegląd Biblioteczny”, 1929, zeszyt 3). Rok wcześniej, na I Zjeździe Bibliotekarzy Polskich, wygłosiła komunikat Stan obecny prac nad bibliografią polską 1900–1915 opublikowany w Pamiętniku I Zjazdu Bibliotekarzy Polskich (Lwów 1929).