W 1937, po przekształceniach przeprowadzonych przez nowego dyrektora Biblioteki Narodowej Stefana Vrtel-Wierczyńskiego, dział od dziesięciu lat kierowany przez Dąbrowską otrzymał nazwę Oddziału Rejestracji Bieżącej Druków. Zajmowano się tam nie tylko redakcją „Urzędowego Wykazu Druków”, ale także udzielano porad bibliograficznych, prowadzono akcesję egzemplarza obowiązkowego (dbając szczególnie o kompletność materiału, co wiązało się z licznymi reklamacjami dotyczącymi druków nienadesłanych) i sporządzano kwartalne statystyki druków. Sama Jadwiga Dąbrowska prowadziła prace nad doskonaleniem zasad opisu bibliograficznego oraz układu bibliografii.

W maju 1930 komisja kwalifikacyjna Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego nadała jej stopień adiunkta bibliotecznego. W latach 1930–1932 Dąbrowska była asystentką Jana Muszkowskiego przy Katedrze Bibliografii Wolnej Wszechnicy Polskiej. Jako aktywna działaczka Związku Bibliotekarzy Polskich niemal od początku istnienia organizacji uczestniczyła nie tylko w zjazdach krajowych, ale i w I Światowym Kongresie Bibliotekarzy w Rzymie w 1929.