Tutaj wielokrotnie wykonywała Modlitwę z Mocy przeznaczenia Giuseppe Verdiego.

Kariera artystyczna Jej powojenny debiut miał miejsce dnia 26 maja 1945 w Filharmonii Śląskiej w Katowicach, która tego dnia inaugurowała działalność. Lewińska zaśpiewała polskie pieśni: „O, gwiazdeczko”, „Len” oraz „O czym ci się śni, dziewczyno?” a towarzyszyła jej orkiestra symfoniczna pod batutą prof. Faustyna Kulczyckiego (1894-1960), wówczas rektora Śląskiego Konserwatorium Muzycznego a przed wojną pierwszego komendanta Wojskowej Szkoły Muzycznej w Katowicach. Chcąc, nie chcąc – jako artystka zyskała miano „rówieśniczki Filharmonii Śląskiej”. W dniu 6 października 1946 została uhonorowana najwyższą nagrodą Międzynarodowego Konkursu Muzycznego w Genewie. Jury uznało ją za najlepszą śpiewaczkę. Jednocześnie otrzymała nagrodę Instytutu im. Ignacego Paderewskiego a Comité des Intellectuels zaproponowało jej stypendium oraz studia za granicą. W historii muzyki narodowej był to pierwszy, po zakończeniu wojny, polski tryumf artystyczny na skalę światową. - Irena Lewińska dysponowała wysokim głosem. Była sopranem lirycznym. Uprawiała wyłącznie repertuar oratoryjny i pieśniowy. Przez długie lata katowicka Akademia Muzyczna legitymowała się jej wielkim sukcesem, jaki odniosła w Genewie - mówi wybitny muzykolog prof.