Leon Markiewicz, rektor tej uczelni w latach 70. XX wieku. W dniu swoich 32 urodzin 14 stycznia 1949 Irena Lewińska wystąpiła w roli Gabriela – jednego z trzech archaniołów – w monumentalnym oratorium „Stworzenie świata”, które Joseph Haydn napisał w roku 1798. „Stworzenie świata” było jej szczególnie bliskie nie tylko ze względu na biblijne proweniencje ale również ze względu na tekst oratoryjny napisany przez Linleya, według Raju utraconego niewidomego Miltona. W premierowym koncercie orkiestrą dyrygował Witold Krzemieński (1909-2001). Tak się podobało śląskim melomanom, że na życzenie publiczności odtworzono je jeszcze czterokrotnie: 23 stycznia, 12 oraz 18 lutego i po raz ostatni: 2 kwietnia. Były to wielkie dni Filharmonii Śląskiej, Ireny Lewińskiej oraz chóru „Ogniwo”, w którym kiedyś śpiewał jej ojciec Aleksander. W okresie powojennym była czołową solistką Filharmonii Krakowskiej i Filharmonii Śląskiej. Występowała na scenach lub estradach Warszawy, Poznania, Wrocławia oraz innych miast kraju inaugurujących działalność koncertową po sześciu latach hitlerowskiej okupacji dyskryminującej polską muzykę i śpiew. Przez krytykę i publiczność uznana za „fascynujący sopran liryczny” zdobyła sławę cenionego i popularnego wykonawcy dzieł G.F. Haendla, J.S. Bacha, J.-Ph. Rameau, W.A.