Gorki pomógł Andriejewowi radami i czynem i wprowadził go do spółki wydawniczej „Znanije”, założonej przez grupę młodych pisarzy w celu podtrzymywania i rozwoju społeczno-realistycznych tradycji rosyjskiej literatury 19 w.
Od 1900 r. Andriejew prowadził w „Gońcu” cykl felietonów „Wrażenia” i coniedzielny reportaż „Moskwa. Drobiazgi życia”.
Uwagę dużej publiczności Andriejew zwrócił na siebie w „Życiu” z 1901 roku opowiadaniem „Byli sobie”. W tym samym roku, we wrześniu ukazał się pierwszy tom opowiadań w petersburskim wydawnictwie „Znanije” za środki A. Gorkiego, w którym znalazły się takie opowiadania jak Aniołeczek, Wielki szlem, Kłamstwo, Milczenie i Byli sobie.
Literackie debiuty Andriejewa zbiegły się w czasie z wielkimi sukcesami Maksima Gorkiego, kiedy publiczność entuzjastycznie zaczęła wierzyć w narodziny nowych talentów i żarłocznie rozkupywała wszystko, co dawało jakiekolwiek podstawy, by przypuszczać ukazanie się nowych talentów. Rzuciła się ona i na niedużą książkę Andriejewa, która w krótkim czasie rozeszła się w kilku dziesiątkach tysięcy egzemplarzy. Krytycy najróżnorodniejszych kierunków, w tym Michajłowski, odnieśli się do młodego pisarza jak do literackiego zjawiska o poważnym znaczeniu. Już w tym pierwszym zbiorze dość wyraźnie zarysował się ogólny kierunek twórczości i literacki styl.
W styczniu 1903 został członkiem ОЛРС, towarzystwa miłośników literatury rosyjskiej przy Uniwersytecie Moskiewskim.