— 160 с.) – potoczna nazwa jednego z wariantów ortografii języka białoruskiego, opierającego się na regułach stosowanych przed reformą językową z 1933 roku i będącego systemem alternatywnym w stosunku do ortografii oficjalnej. W szerszym rozumieniu nazwa taraszkiewica dotyczy również pewnych różnic w gramatyce i leksyce (w stosunku do oficjalnych norm językowych).
Taraszkiewica a inne warianty Nazwa podkreśla bliskość alternatywnego wariantu do języka stosowanego w twórczości Bronisława Taraszkiewicza w 1918 roku. Spór odnośnie do „taraszkiewicy” nabrał rozmachu po ogłoszeniu niepodległości Białorusi w 1991 roku. Od około 1994 roku jako zalecany synonim (np. w artykule Wincuka Wiaczorki w periodyku Spadczyna, 1994) używana jest nazwa „klasyczny wariant”.