Wszystkie warianty gramatyki wprowadzone najpierw w 1933 roku przez Radę Komisarzy Ludowych Białoruskiej SRR (Саўнарком, Saunarkom, Saŭnarkom), a następnie w 1934 i 1959 roku (прапановы акадэміка Падлужнага) określane są przez propagatorów taraszkiewicy nieoficjalnym słowem Narkamauka (biał. наркамаўка, narkamaŭka), które jest terminem nacechowanym emocjonalnie i podkreślającym pochodzenie oficjalnej normy od sowieckich władz. Narkamauka upraszczała reguły gramatyczne i uważana jest za wariant opracowany w celu zbliżenia języka białoruskiego do rosyjskiegoB.A. Płotnikau, L.A. Antaniuk, Беларуская мова. Лінгвістычны кампендыум. — Mińsk: Інтэрпрэссэрвіс, Кніжны Дом, 2003. С. 88.S.W. Panou, Матэрыялы па гісторыі Беларусі; pod redakcją naukową M.S. Staszkiewicza i H.J. Halenczanki. — Mińsk: «Аверсэв», 2003. s. 254.Leanid Łycz. Рэформа беларускага правапісу 1933 года: ідэалагічны аспект. — Mińsk: Навука і тэхніка, 1993. .Мова мяняецца, бо жывая!