Odznaczony m.in. Orderem Budowniczych Polski Ludowej (1959) oraz Krzyżem Wielkim (1962), Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą (1954). i Krzyżem Oficerskim (1946) Orderu Odrodzenia Polski. W 1965 otrzymał Komandorię francuskiej Legii Honorowej. W latach 1958–1968 wiceprzewodniczący Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. W 1972 otrzymał nagrodę państwową I stopniaDziennik Polski, rok XXVIII, nr 172 (8835), s. 3., a w 1979 nagrodę państwową specjalną.
Był członkiem Stowarzyszenia Mieszkaniowego Spółdzielczego Profesorów UW, mieszkał w domu stowarzyszenia przy ul. Brzozowej 12, a po wojnie – na Sewerynowie.
Zmarł 3 października 1981 roku w Warszawie. Został pochowany z honorami 8 października 1981 na Powązkach Wojskowych w Warszawie (kwatera B32-tuje-4). W pogrzebie wzięli udział przedstawiciele ówczesnych władz, w tym przewodniczący Rady Państwa PRL prof. Henryk Jabłoński, zastępca przewodniczącego Rady Państwa prof. Kazimierz Secomski, wicepremier Mieczysław Rakowski, minister nauki, szkolnictwa wyższego i techniki Jerzy Nawrocki oraz kierownik Wydziału Nauki i Oświaty KC PZPR Eugeniusz DuraczyńskiPogrzeb prof. Tadeusza Kotarbińskiego, "Trybuna Robotnicza", nr 202, 9-11 października 1981, s.