Miasto wraz ze wzgórzami tworzyło wspólny rozbudowany układ obronny. Od północy i wschodu chroniła go szeroka fosa, natomiast od zachodu i południa naturalną przeszkodę stanowiła rzeka Dzierzgoń.
thumb|Wzgórze zamkowe w Dzierzgoniu przed II wojną światową
Architektura
Dom konwentu Główny dom konwentu znajdował się w najwyższym punkcie wzgórza, bezpośrednio ponad miastem. Nie był otoczony osobną fosą ani parchamem. Jego rzut miał formę nieregularnego czworoboku i znacznie odbiegał od rozwiniętego później regularnego modelu czteroskrzydłowego zamku konwentualnego.
Zasadniczy dom składał się ze skrzydeł północnego i wschodniego, stykających się narożnikami. W zachodniej ścianie szczytowej skrzydła północnego znajdowała się brama, prawdopodobnie poprzedzona przedbramiem. Mniej więcej w połowie północnej elewacji tego skrzydła znajdowała się ponadto czworoboczna baszta o wymiarach około 5,2 × 6,6 m, flankująca wjazd.
Od zachodu i południa dziedziniec mógł być zamknięty przede wszystkim murem obwodowym. W narożniku południowo-zachodnim odkryto jednak fundamenty pięciobocznego budynku o wymiarach około 9 × 8,7 m. Obok niego znajdował się filar gdaniska o wymiarach około 3,2 × 7,2 m.