Odkrycie kanału systemu ogrzewania typu hypocaustum wskazuje, że w tej części mógł istnieć również zabudowany trakt południowy.
Na podstawie dawnych przedstawień przyjmuje się, że zamek posiadał co najmniej dwa dekoracyjne szczyty. Na dziedzińcu zachowały się relikty bruku zajmujące powierzchnię ponad 200 m².
Skrzydło północne Skrzydło północne wzniesiono na planie trapezu. W poziomie piwnic odkryto kamienno-ceglane fundamenty pięciu filarów o prostokątnym lub kwadratowym przekroju, rozstawionych w odstępach około 2,22–3 m. Ich niesymetryczne rozmieszczenie względem osi budynku stanowi rozwiązanie nietypowe dla zamków krzyżackich.
Od strony dziedzińca odsłonięto fundamenty pięciu arkad krużganka. W skrzydle tym prawdopodobnie mieścił się kościół zamkowy pod wezwaniem św. Krzysztofa. Z istnieniem świątyni związana jest relacja Piotra z Dusburga o cudzie, który około 1253 roku miał wydarzyć się w kościele zamkowym komtura Heinricha Stangego.
Skrzydło wschodnie Skrzydło wschodnie miało około 12 m szerokości i od 40 do 60 m długości. Wzniesiono je na rzucie prostokąta, z około trzymetrowej szerokości gankiem od strony zachodniej.