4 stycznia 1897, z nominacji króla Prus, otrzymał godność kanonika rzeczywistego tejże kapituły; prowizję papieską otrzymał 10 lutego, 6 kwietnia złożył uroczyste wyznanie wiary i dwa dni później został instalowany. Pełnił obowiązki prefekta leprozorium we Fromborku. Od listopada 1897 był także radcą diecezjalnym.
Jednym z jego wikariuszy był ksiądz Feliks Szrajber, zasłużony polski działacz narodowy na Warmii. Posługę proboszcza i dziekana w Olsztynie Karau pełnił przez 32 lata, do 1897; porównywalny okres funkcję proboszcza pełnił sto lat później ksiądz Tadeusz Borkowski (1969-1997). Karau otrzymał honorowe obywatelstwo Olsztyna, a od sierpnia 1905 nosił tytuł seniora duchowieństwa warmińskiego.
Bibliografia Słownik biograficzny kapituły warmińskiej (pod redakcją Jana Guzowskiego), Wyższe Seminarium Duchowne Metropolii Warmińskiej "Hosianum", Olsztyn 1996, s. 110 Andrzej Kopiczko, Duchowieństwo katolickie diecezji warmińskiej w latach 1821-1945, Część 2: Słownik, Wydział Duszpasterski Kurii Metropolitalnej Archidiecezji Warmińskiej, Olsztyn 2003, s. 128 (tamże fotografia na wkładce, s. XVII)
Kategoria:Niemieccy duchowni katoliccy Kategoria:Ludzie urodzeni w Młynarach Kategoria:Ludzie związani z Olsztynem Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Urodzeni w 1824 Kategoria:Zmarli w 1907