Ugoda perejasławska 1630 roku – porozumienie zawarte w drugiej połowie czerwca 1630 pomiędzy powstańcami kozackimi pod wodzą Tarasa Fedorowicza, biorącymi udział w powstaniu Fedorowicza, a wojskami polskimi pod przywództwem Stanisława Koniecpolskiego.
Przyczyny powstania Do powstania przeciwko władzy polskiej doprowadził szereg problemów. Był to między innymi konflikt religijny pomiędzy wyznawcami ustanowionego w 1595 (unia brzeska) kościołem unickim, a wyznawcami prawosławia, którzy nie przyjęli unii.
Bardzo bolesnym problemem, który mógł doprowadzić do wojny Rzeczypospolitej z Turcją były samowolne wyprawy łupieżcze Kozaków (formalnie podległych królowi polskiemu) na ziemie sułtana. Bardzo podobny problem miał sam władca turecki z Tatarami, samowolnie łupiącymi z kolei pogranicza Polski. Wyprawy kozackie organizowane były spływem czajkami, poprzez Dniepr i Morze Czarne.
Kolejnym problemem były napięcia pomiędzy nielicznymi Kozakami rejestrowymi (którzy zdołali wywalczyć sobie szereg przywilejów od Rzeczypospolitej) a Kozakami pozostającymi poza rejestrem.
Ludność Ukrainy naddnieprzańskiej cierpiała jednocześnie z powodu wyzysku przez polskich i ruskich magnatów i podlegających im dzierżawców.