Widoczne stają się gesty, procesje, zrytualizowane chodzenie czy działania performatywne. Taniec nie musi być widowiskowy ani być przedstawiany na scenie, by posiadać znaczenie społeczne i symboliczne.

Współczesne zastosowania i kierunki rozwoju Taniec jako narzędzie oporu i zmiany społecznej We współczesnych ruchach społecznych taniec jest wykorzystywany jako narzędzie wyrażania sprzeciwu, solidarności czy oporu wobec dominujących struktur władzy. Przykładem mogą być choreografie protestu, takie jak ruchy feministyczne czy tańce w przestrzeni publicznej organizowane przez mniejszości społeczne. Taniec pozwala na wytwarzanie nowych wspólnot. Umożliwia on także odzyskiwanie przestrzeni społecznej. Staje się przez to praktyką polityczną. Wymiar cielesny tych działań daje uczestnikom poczucie sprawczości, szczególnie w kontekście opresyjnym.