Giovanni II Bentivoglio (ur. 12 lutego 1443, zm. 1 lutego 1508 w Mediolanie) – syn kondotiera Annibale I Bentivoglio i Donniny Visconti, pan Bolonii w latach 1463–1506, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli rodziny Bentivoglio.
Życiorys
Pan Bolonii W wieku dziewięciu lat był pasowany na rycerza, a mając 20 lat, po śmierci kuzyna Sante, został pierwszym obywatelem Bolonii. Signoria w mieście była nietypowa, bo było ono zarządzane przez oligarchię senatorów, przedstawiciela papieża i przedstawicieli najbogatszych rodów. Jednak Giovanni zaczął sprawować rządy autorytarne, jak gdyby miasto było jego własnością. Jego polityka była bardzo zręczna, potrafił bowiem drogą mariaży uciszyć walki, utrzymywał dobre stosunki z papiestwem, ze Sforzami, Medyceuszami i cesarzem. Potrafił też nawiązać bliskie stosunki z najważniejszymi rodami włoskimi. Potrafił też umiejętnie lawirować między zaprzyjaźnionymi potęgami, gdy były w stanie konfliktu między sobą. W latach 1482–1484 zaangażował się w wojnę solną po stronie Ferrary przeciwko Wenecji.