Wreszcie za czwartym razem Budda uległ argumentacji Anandy i zgodził się założenie zakonu żeńskiego pod warunkiem, że Padźapati zaakceptuje Osiem Szczególnych Reguł 1. Nawet stuletnia mniszka będzie z szacunkiem stać na powitanie mnicha, będzie stać w jego obecności, skłoniwszy się przedtem i będzie spełniać wszelkie nakazane przez mnicha obowiązki 2. Mniszka nie może spędzać pory deszczowej w dystrykcie, gdzie nie ma mnicha 3. Podczas każdej kwadry księżyca mniszka oczekuje na dwie rzeczy od zakonu męskiego datę ceremonii Uposathy i czas, kiedy mnisi przyjdą nauczać 4. Po odosobnieniu [w czasie pory deszczowej] mniszki muszą przeprowadzić pavaranę przed oboma sanghami – tą mnichów i tą mniszek – z szacunku do tego, co widziano, co słyszano i co było podejrzeniem 5. Mniszka winna poważnego przekroczenia musi poddać się dyscyplinie przed oboma sanghami, tą mnichów, i tą mniszek 6. Gdy nowicjuszka ćwiczy przez dwa lata sześć wskazań (...) powinna wziąć ordynację w obu sanghach 7. Mniszka nie może poniżyć lub znieważyć mnicha w żadnych okolicznościach 8. Strofowanie mnichów przez mniszki jest zabronione;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pradźapati Gautami · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.