budhjamana – gdy ta tattwa uświadomi sobie swą naturę (swarupa) jako transcendentną świadomość, staje się wolna (kewala)
iśwaranugraha (łaska Iśwary) pozwala joginowi, podążającemu poprzez suszumnanadi metodami dewajany (drogi dew), osiągnąć świat boga
mrytoddhara – pośmiertne rytuały kremacji i wybawienia, wyzwalający sakrament w tantryzmie
osiągnięcie ciała pranawy w siddhamardze
aweśa (owładnięcie), występująca jako rozwinięty stały stan posesji przez Mahabhajrawę, owocuje stanem końcowego wyzwolenia według doktryny kapalikówJudit Törzsök, Kapalikas, Brill’s Encyclopedia of Hinduism, 2011, t.III, s. 355–361
rozpoznanie tożsamości natury Śiwy i natury duszy (w doktrynie systemu pratjabhidźni)
Terminy hinduistyczne określające stan wyzwolenia amrytatwa - nieśmiertelność (w niebie) uzyskiwana przez ofiarnika drogą zasługi z rytuału ogniowego agnićajany według Tajttirijabrahmana|Tajttirijabrahmany mukti – w doktrynach upaniszad i wedanty
wimukti widehamukti moksza – (wyzwolenie) we wczesnej sankhji i wedancie oraz njai, waiśeszice, mimansie wimoksza kaiwalja – ostateczne wyzwolenie poprzedzone dharmameghasamadhi w jodze i sankhji