Pieczęć zakonu przedstawiała dwóch rycerzy dosiadających jednego wierzchowca, co symbolizowało pokorę i ubóstwo.
Struktura zakonu thumb|Pieczęć zakonu templariuszy thumb|Flaga templariuszy thumb|Krzyż zakonny (jedna z wersji) thumb|Krzyż zakonny (jedna z wersji) thumb|Krzyż zakonny (jedna z wersji) thumb|Krzyż zakonny (jedna z wersji) thumb|Templariusze brali udział w bitwie pod Hittin (1187) podczas krucjat thumb|Śmierć templariuszy na stosie thumb|Spalenie templariuszy na stosie thumb|Egzekucja mistrza zakonu Jaquesa de Molay przez spalenie na stosie w 1314 thumb|Kaplica w Chwarszczanach – część dawnej komandorii templariuszy thumb|Kaplica w Rurce – część dawnej komandorii templariuszy Na czele Zakonu stał wielki mistrz, którego większością głosów wybierało kolegium złożone z trzynastu elektorów: ośmiu rycerzy, czterech serwientów i jednego kapelana. Wielkim mistrzem mógł zostać wyłącznie brat po ślubach zakonnych.