Skutki thumb|Krążownik „Chaoyong”, który zatonął w bitwie pod Yalu W wymiarze zadanych strat, bitwa była zdecydowanym strategicznym zwycięstwem japońskim, aczkolwiek nie zdołali oni wyłączyć z akcji żadnego z najgroźniejszych chińskich pancerników. Z drugiej strony, japońska flota nie zrealizowała celu taktycznego, jakim było niedopuszczenie do lądowania u ujścia Jalu, i jako pierwsza się wycofała. Flota chińska zachowała swój potencjał, mimo to na skutek poważnych strat i upadku ducha bojowego, jej dalsze działania były niezdecydowane. Japonia zaś w praktyce uzyskała panowanie na morzu i miała pełną swobodę podczas dalszych działań. Winą za klęskę obarczono adm. Dinga, którego nie pozbawiono wszakże dowództwa, i politycznego protektora floty Beiyang, Li Hongzhanga, a także zachodnich doradców, którzy zostali zwolnieni ze służby. Tych ostatnich trudno było winić – w szczególności komandor P.N. McGiffin, oficjalnie doradca dowódcy „Zhenyuana”, odznaczył się, sprawnie dowodząc okrętem (chiński kapitan uległ atakowi paniki i porzucił stanowisko dowodzenia).