Aleksandra Kurczab-Pomianowska (ur. 7 maja 1940 we Lwowie, zm. 17 marca 2026 w Rzymie) – reżyser teatralna, aktorka, tłumaczka literatury włoskiej i francuskiej.

Córka krakowskiego pisarza Jana Kurczaba (1903–1969) i Janiny z domu Liebling (1908–2008), żona pisarza Jerzego Pomianowskiego (1921–2016), siostra Krystyny Kurczab-Redlich (ur. 1954).

W latach 1957–1960 aktorka Miejskiego Teatru Rapsodycznego w Krakowie (postać Arete w Odysei Homera, 1958). Artystka Piwnicy pod Baranami. Autorka radiowych form teatralnych III Programu Polskiego Radia (1962–1968). Była konferansjerką pierwszego opolskiego festiwalu polskiej piosenki w 1963 r.Studentka warszawskiej PWST, uczestniczka wydarzeń marcowych. Na fali antysemickiej kampanii wyemigrowała do Włoch (1968), gdzie ukończyła studia reżyserskie na Accademia Nazionale D'Arte Drammatica Silvio D’Amico w Rzymie, późniejsza asystentka Kazimierza Dejmka w Piccolo Teatro w Mediolanie.

We Włoszech reżyserowała m.in.: prapremierę światową Szczęśliwe wydarzenie (Un caso fortunato) Sławomira Mrożka, radiofoniczną adaptację Męża i żony Aleksandra Fredry, prapremierę światową dramatu Przed sklepem jubilera a także Hioba (na podstawie dramatu Karola Wojtyły) podczas Festiwalu Teatrów w San Miniato.