Patogeneza nie jest do końca jasna. W przeciwieństwie do wirusów innych gorączek krwotocznych hantawirusy nie powodują zwiększenia przepuszczalności naczyń in vivo, nie wykazano także bezpośredniej cytotoksyczności wobec komórek gospodarza, stąd wniosek o wiodącej roli układu immunologicznego gospodarza w obserwowanym obrazie klinicznym.
Rezerwuar i drogi przenoszenia Wszystkie znane szczepy wirusów powodujące HFRS przenoszone są przez gryzonie, wydaje się, że szczepy wirusa są specyficzne gatunkowo; infekcja jest dla gryzonia przewlekła i nieszkodliwa. W warunkach Polski rezerwuarem wirusa są nornica ruda (wirus Puumala) i mysz leśna (wirus Dobrava-Belgrad).
Zachorowania przenoszone przez te gryzonie dotyczą obszarów wiejskich, wśród hantawirusów tylko szczep Seoul przenoszony przez szczura śniadego występuje w obszarach zurbanizowanych.
Wdychanie rozpylonych odchodów lub moczu gryzoni pozostaje jedyną znaną drogą przenoszenia choroby na ludzi, nie stwierdzono transmisji między ludźmi.
Klinika Okres wylęgania wynosi około 2 tygodni, może przedłużyć się do 8 tygodni. W większości przypadków przebieg choroby układa się w dość charakterystyczny zespółLee HW, van der Groen G. Hemorrhagic fever with renal syndrome. Prog Med Virol.