1989;36:62-102..
Okres objawów grypopodobnych, na początku występuje gorączka, zwykle o nagłym początku, osiągająca wartości powyżej 38,5 stopnia Celsjusza (zwykle znacznie powyżej), znaczne osłabienie, zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty, nieco później bóle pleców, brzucha, brak apetytu, uogólnione poczucie choroby. Trwa to zwykle trzy do sześciu dni, stan chorego jest dość dobry, a zachorowanie jest traktowane jako grypa lub ciężkie przeziębienie. Zwykle pod koniec tej fazy pojawia się typowa dla tej infekcji trombocytopenia (nieraz głęboka) oraz manifestacja uszkodzenia nerek w postaci białkomoczu, rzadziej hematurii; w rozmazie krwi obwodowej wykrywa się nieprawidłowe formy limfocytów (co trzeba różnicować z ostrą białaczką), zwykle występuje leukopenia. Około szóstego dnia choroby wraz ze spadkiem gorączki, często gwałtownym, następuje krytyczna faza, dotąd stabilny stan chorego znacznie się pogarsza, występują spadki ciśnienia tętniczego krwi, do wstrząsu włącznie, może wystąpić wtórna do małopłytkowości skaza krwotoczna, zdarza się także rozwinięcie się zespołu rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego z wtórnymi zaburzeniami krzepnięcia i niewydolnością wielonarządową.