Wtedy też, będąc już na szczycie religijnej hierarchii, otrzymuje ason, grzechotkę będącą symbolem władzy kapłańskiej.
Głównym zadaniem mambo jest pośredniczenie między loa, czyli bóstwami, a wiernymi. Przywołuje te byty nadprzyrodzone poprzez taniec, pieśni, modlitwy, grę na bębnach, ofiary i kreślenie religijnych symboli. Jest też narzędziem komunikacji ze światem duchowym. Konkretne loa mają objawiać się podczas doznawanych przez nią stanów transowych. Podczas ceremonii, którym przewodniczy odziana jest w jasne, wielobarwne szaty. Mają one symbolizować wszelkie kolory obecne na ziemi, a także odróżniać kapłankę od zwykłych wiernych, najczęściej używających białej odzieży. Stara się służyć społeczności, której jest częścią. Zajmuje się zatem leczeniem, wspiera pary poradami małżeńskimi, w razie konieczności podejmuje się mediacji i uczestniczy w rozwiązywaniu konfliktów. Dostarcza również pomocy materialnej, karmi potrzebujących, niekiedy zakupuje wyprawki szkolne. Jej czas i umiejętności są tym samym w pewnym sensie dobrem wspólnym.