Znaczenie Locarno uległo jednak stopniowej erozji w latach 30. XX wieku. Kryzys systemu wersalsko-lokarneńskiego, fiasko konferencji rozbrojeniowej oraz wystąpienie Niemiec z Ligi Narodów w 1933 podważyły realną wartość przyjętych gwarancji. Ostatecznie traktaty lokarneńskie utraciły znaczenie wraz z remilitaryzacją Nadrenii w 1936, co stanowiło jedno z kluczowych naruszeń powojennego ładu europejskiego.
W historiografii traktaty z Locarno oceniane są jako istotna, lecz nietrwała próba stabilizacji stosunków międzynarodowych w Europie międzywojennej, ujawniająca jednocześnie słabość mechanizmów zbiorowego bezpieczeństwa opartych na Lidze Narodów.
Znaczenie dla Polski Układy lokarneńskie otworzyły Niemcom drogę do rewizji granicy z Polską. Wprawdzie rozbrojone Niemcy do użycia siły jeszcze nie były zdolne, ale niczego na przyszłość nie wykluczano. Dlatego można powiedzieć, że zajęcie Czechosłowacji i wojna 1939 r. zostały zapowiedziane już czternaście lat wcześniej. Układ ten jest uważany za wielką porażkę polskiej polityki zagranicznej obozu przedmajowego. Mimo wielu starań, by na konferencji zagwarantowano również granicę polsko-niemiecką, polscy dyplomaci nie uzyskali w tej kwestii wsparcia mocarstw zachodnich.