Gwarancję granicy wschodniej zadeklarowała jedynie Francja, z którą Polska i tak już była w sojuszu od 1921 roku (umowa z 19 II 1921 podpisana w Paryżu przez ministrów spraw zagranicznych Sapiehę i Brianda). W obronie swych zachodnich granic Polska musiała liczyć odtąd głównie na własne siły. Po kilku latach Piłsudski na słowa francuskiego ministra zapewniającego, że Francja nie ustąpi Niemcom w sprawie Polski, odparł: „Nie, nie, niech mi pan wierzy, ustąpicie, na pewno ustąpicie”. Traktat lokarneński podważył zaufanie Polaków do Francji oraz w jeszcze większym stopniu do Ligi Narodów.
Zobacz też Pakt Brianda-Kellogga Układ w Rapallo
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Układ o wzajemnych gwarancjach między Niemcami, Belgią, Francją, Wielką Brytanią i Włochami podpisany w Locarno 16 października 1925 Układ o wzajemnych gwarancjach między Francją i Czechosłowacją podpisany w Locarno 16 października 1925 Final Protocol of the Locarno Conference of the same Date and Collective Note to Germany dated London, December 1, 1925, regarding Article 16 of the Covenant of the League of Nations The World War I Document Archive Układy w Locarno podpisane dnia 16 października 1925 r.: pełny tekst protokółu końcowego konferencji w Locarno wraz z projektami traktatów i konwencyj Warszawa 1925
Kategoria:1925 w Szwajcarii lokarneńskie Kategoria:Międzynarodowe umowy polityczne