22 września 1948 roku estońscy Świadkowie Jehowy wystosowali do władz radzieckich w Estonii oficjalny protest przeciw tym bezpodstawnym aresztowaniom. Opisano w nim ich organizację i cel działania oraz zażądano wypuszczenia więzionych współwyznawców. 16 grudnia 1948 roku wysłano kolejną skargę do Rady Sądu Najwyższego Estońskiej SRR, domagając się uniewinnienia i zwolnienia współwyznawców. Zarówno ta, jak i inne petycje są dostępne w archiwum miejskim Tallinna. 1 czerwca 1949 tamtejsi Świadkowie Jehowy wysłali listy skierowane do Nikołaja Szwernika, przewodniczącego Prezydium Rady Najwyższej oraz do Józefa Stalina, w których domagali się uwolnienia aresztowanych Świadków Jehowy i zaprzestania prześladowań. List do Szwernika, opatrzony pieczęcią rządową znajduje się w archiwach państwowych.
Na 24 lipca 1950 roku zaplanowano konspiracyjne zgromadzenie w ustronnym miejscu, w pobliżu miasteczka Otepää. Jednak o planach tych dowiedział się KGB i przygotował zasadzkę. Aresztowano 3 osoby. Gdy aresztowanie wyszło na jaw Świadkom Jehowy udało się ostrzec uczestników kongresu. Następnego dnia zgromadzenie, w którym uczestniczyło 115 osób przeprowadzono w innym miejscu. W programie zgromadzenia wykorzystano artykuły ze „Strażnic” otrzymanych z Niemiec.