W roku 1928 przeprowadzono pierwszy kongres we Lwowie, a później także w Galicji i na Wołyniu.
W 1927 roku w miejscowości Kałyniwka na wschodzie Ukrainy powstała grupa Badaczy Pisma Świętego. W rezultacie na Pamiątkę do Kałyniwki przybyło 18 osób. W sąsiedniej Jepifaniwce zgromadziło się 11 osób, a w Lubymiwśkym Poście – 30. W roku 1928 do Związku Radzieckiego w celu legalizacji działalności przybył George Young. Choć nie udało się zalegalizować działalności, to w Charkowie na wschodzie Ukrainy zorganizował on trzydniowe zgromadzenie, na które przybyli miejscowi głosiciele. Z jego relacji wynika, że grupy głosicieli istniały w tym czasie również w Kijowie i w Odessie.
Po wyjeździe George’a Younga do reprezentowania Badaczy Pisma Świętego zarówno na terenie Ukrainy, jak i na pozostałym obszarze Związku Radzieckiego wyznaczono Danyjiła Staruchina z Ukrainy. Próbował on zarejestrować miejscowy zbór oraz uzyskać oficjalne zezwolenie na druk literatury biblijnej na terenie Ukrainy, lecz nie otrzymał zgody. Organizował też działalność Badaczy Pisma Świętego na Ukrainie i w Rosji. W tym celu odwiedził Moskwę, Kursk, Woroneż i inne miasta.
W 1932 roku w zakarpackiej miejscowości Dibrowa otwarto salę zebrań.