W roku 1927 duże zainteresowanie pojawiło się na Wołyniu, skąd wysyłano listy do polskiego Biura Oddziału w Łodzi. Skutkiem tego zainteresowania było otwarcie biura przy ul. Piekarskiej we Lwowie, które nadzorowało działalność tamtejszych głosicieli. Z Galicji i Wołynia zaczęły napływać do niego zamówienia na literaturę biblijną. W latach 20. i na początku lat 30. XX wieku na tym terenie działalność prowadził Ludwik Kinicki. W 1927 roku w Użhorodzie otwarto pierwszy skład literatury, który funkcjonował do 1931 roku. W roku 1928 nadzór nad zborami na Rusi Podkarpackiej, należącej wówczas do Czechosłowacji, powierzono niemieckiemu Biuru Oddziału w Magdeburgu. Od roku 1930 działalnością głosicieli na Zakarpaciu kierowało biuro w Berehowie koło Użhorodu. Jego nadzorcą został Wojtech Czechi. Literaturę biblijną rozpowszechniano w językach rumuńskim, węgierskim, polskim i ukraińskim.
Pierwszą w regionie konwencję Badaczy Pisma Świętego zorganizowano w maju 1926 roku, we wsi Wełyki Łuczky. Uczestniczyło w niej 150 osób, a 20 osób ochrzczono. Rok później w parku miejskim zorganizowano zgromadzenie pod gołym niebem w miejscowości Użhorod. Uczestniczyło w nim około 200 osób. Podobne zjazdy organizowano również w innych miastach Zakarpacia.