otwarto nowy dworzec kolejowy, ponieważ stary nie radził sobie z falą migracji, w szczególności z prowincji wschodnich. W efekcie duży odsetek mieszkańców stanowiła ludność polskojęzyczna, a miasto stało się głównym ośrodkiem imigracji Mazurów na terytorium Zagłębia Ruhry. W 1911 r. prawa miejskie uzyskało nieco wolniej rozwijające się Buer, a już rok później zostało miastem wydzielonym. W 1928 r. oba ośrodki połączono; pierwotna nazwa Gelsenkirchen-Buer nie utrzymała się i po dwóch latach usunięto z niej drugi człon. W czasie II wojny światowej ¾ zabudowy ucierpiało, w tym ¼ znacząco. W 1959 r. Gelsenkirchen osiągnęło najwyższy poziom zaludnienia – blisko 392 tys. mieszkańców. Załamanie koniunktury i dezindustrializacja przyczyniły się do rozwoju problemów strukturalnych trwających do dziś. W ciągu ostatnich sześciu dekad miasto straciło 1/3 zaludnienia i regularnie plasuje się najwyżej w Niemczech w statystykach bezrobocia, biedy, niskich zarobków i problemów społecznych.thumb|Wieża ratuszowa|lewo|223x223px Polityka Nadburmistrz: Frank Baranowski (SPD) Rada miejska (2014): SPD: 34 radnych CDU: 14 radnych Zieloni: 4 radnych FDP: 1 radnych Inne partie i inicjatywy: 14 radnych