Ochrona przyrody Roślinność potencjalną mezoregionu tworzą kwaśne buczyny górskie z jodłą i sudeckie świerczyny górnoreglowe. Historycznie, roślinność leśną tworzyły mieszane lasy regla dolnego, do wysokości około 1000 m n.p.m., i bory świerkowe regla górnego powyżej. W Górach Izerskich zaznacza się jednak dominacja monokultur świerkowych w obu piętrach wysokościowych, będąca dziedzictwem długotrwałej gospodarki leśnej. W latach 70. i 80. XX w. Góry Izerskie zostały objęte katastrofalnym zamieraniem lasów, wynikającym ze znacznego przemysłowego zanieczyszczenia powietrza i niedostosowania zbiorowisk leśnych do siedlisk. Obecnie stan sanitarny lasów uległ znaczącej poprawie.
Liczne spłaszczenia wierzchowinowe, często o małym odpływie, przy danym klimacie sprzyjają rozwojowi torfowisk wysokogórskich z bogatymi, często unikatowymi roślinami. Obecnie po stronie polskiej istnieją tu dwa rezerwaty przyrodnicze: Torfowiska Doliny Izery i Krokusy w Górzyńcu.
W czeskiej części Gór Izerskich do ochrony przyrody powołano w 1967 roku CHKO Góry Izerskie o powierzchni 368 km² (2000 r.). Istnieją tam również 22 rezerwaty przyrodyPrzyroda Sudetów Zachodnich, t. 3, Jelenia Góra 2000, s.