Podporządkowanie diecezji wrocławskiej bezpośrednio Stolicy Apostolskiej przez Piusa VII za pośrednictwem bulli “De salute animarum” w 1821 roku nastąpiło na skutek pertraktacji pomiędzy Królestwem Prus a Stolicą Apostolską, które trwały od 1816 roku. Diecezja wrocławska otrzymał status wyjętej (exempta) i podporządkowanej bezpośrednio Stolicy Apostolskiej. W 1871 roku Śląsk wszedł w skład Zjednoczonego Cesarstwa Niemieckiego. W 1914 biskupem wrocławskim został bp Adolf BertramKs. dr hab. Józef Pater Z dziejów Archidiecezji Wrocławskiej..
Po podziale Górnego Śląska w 1922 roku wraz z ustanowieniem Administracji Apostolskiej dla Śląska Polskiego w jej granicach znalazły się górnośląskie dekanaty oddzielone od diecezji wrocławskiej: dębieński, królewskohucki, lubliniecki, mikołowski, mysłowicki, pogrzebieński, pszczyński, tarnogórski, rudzki, wodzisławski i żorski (w 1925 utworzyły one diecezję katowicką). Dekanaty położone na terenie Czechosłowacji nadal pozostały w granicach diecezji wrocławskiej.
30 sierpnia 1930 roku papież Pius XI wydał bullę „Pastoralis Offici Nost” powołującą metropolię wrocławską i przydzielając jej sufraganie: diecezję berlińską, prałaturę Pilską oraz diecezję warmińską.