Inne teorie skupiają się na tym, że mieszkańcy tych miast byli niegościnni lub chcieli zgwałcić gości (stosunek bez obopólnej zgody).
Mimo to, historycznie fragmenty te były cytowane przez chrześcijan i żydów jako uzasadnienia prześladowania osób homoseksualnych na przestrzeni wieków., a instytucje kościelne żądały za homoseksualizm kary śmierci (podczas soboru laterańskiego w 1179).
W roku 342 chrześcijański cesarz rzymski Konstans wydał ustawę zakazującą kontaktów homoseksualnych, tolerowanych lub akceptowanych wcześniej w świecie grecko-rzymskim. Paradoksalnie, źródła historyczne potwierdzają fakt, że sam władca znany był ze swoich skłonności do osób tej samej płci.
Cesarz Teodozjusz I ustanowił w 390 r. karę śmierci przez spalenia na stosie dla biernych partnerów homoseksualnych stosunków seksualnych
W 533 r. bizantyjski cesarz Justynian, który wykorzystywał chrześcijaństwo do umacniania władzy, rozszerzył karalność także na aktywnych partnerów homoseksualnych. Karą była kastracja.